Βήματα προς μία παγκόσμια αλλαγή στην εξουσία

en de ελληνικά
Ή: Είμαστε Ελλάδα!

Ένα ευχαριστώ στον Αλέξη Τσίπρα και τους συντρόφους του από το Σύριζα. Ευχαριστώ και την Ada Calau, την πρώτη γυναίκα δήμαρχο στη Βαρκελώνη, κοινωνική ακτιβίστρια από παλιά, που τη συλλάβανε πολλές φορές. Οι οικονομικές κρίσεις μετακίνησαν σε θέσεις ηγεσίας ανθρώπους που προέρχονται από κινήματα διαμαρτυρίας. Μέσα από την ανθρωπιστική και την άφοβη έκφρασή τους γίνονται ορατές οι δομές εξουσίας του κατεστημένου συστήματος αλλά και η ευθραστότητά τους. Έτσι μπορούν να βοηθήσουν, ώστε τα παγκόσμια κινήματα διαμαρτυρίας και η έρευνα για εναλλακτικές δυνατότητες, να ενωθούν σε ένα παγκόσμιο ξεσηκωμό.

Εδώ και μήνες βιώνουμε την εξοργιστική μάχη του καθεστοικείου χρηματοπιστωτικού και εξουσιαστικού συστήματος ενάντια σε όλους όσους το αμφισβητούν. Από τις άκρες της Ευρώπης, κυρίως από την Ελλάδα και την Ισπανία έρχεται το ξεκάθαρο μήνυμα: Έτσι, όχι. Τα παιδιά, που δεν έχουν αρκετό φαγητό στα σχολεία, οι άνεργοι νέοι, οι φτωχοί συνταξιούχοι και οι αμέτρητες άστεγες οικογένειες δε φέρουν καμιά ευθύνη για το χρέος. Γίνονται θύματα μιας ανελέητης πολιτικής λιτότητας, στην οποία θυσιάζονται άνθρωποι και το κοινωνικό αίσθημα. Χρειάζονται ένα άλλο όραμα, μια άλλη πολιτική και ένα άλλο χρηματοπιστωτικό σύστημα, ώστε να ξανανθίσουν η χώρα και η οικονομία.
Κι όμως, όχι μόνο η νότια Ευρώπη χρειάζεται ένα άλλο σύστημα, αλλά κι ολόκληρος ο κόσμος, συμπεριλαμβανομένων των δασών και των ωκεανών, των ζώων και του κλίματος. Κάτω από τους κατεστημένους νόμους του καπιταλισμού, τους όρους της πολιτικής του ελεύθερου εμπορίου, τον πολλαπλασιασμό του κέρδους, την οικονομία των πολυεθνικών με τους πολέμους τους και την καταστροφή των τελευταίων παρθένων οικοσυστημάτων, η ίδια η ζωή δεν έχει καμιά ευκαιρία στο μέλλον. Είμαστε όλοι Ελλάδα.
Εδώ και πολύ καιρό, ότι το θέμα δεν είναι μόνο τα χρέη. Πρόκειται για μία θεμελιακή αλλαγή της εξουσίας: Εάν τα μεγα-συστήματα χάσουν την εξουσία τους, θα μπορούσε να νικήσει η ζωή. Θα κερδίσουν κυρίως εκείνοι, που συσπειρώνονται σε πολλούς τόπους και σε διαφορετικά επίπεδα, που δημιουργούν αυτόνομα, αποκεντρωτικά συστήματα και που συνεργάζονται έτσι με τις δυνάμεις της φύσης. Γιατί μόνο με υγιή φύση και με υγιείς κοινότητες μπορεί να ευδοκιμήσει μία αειφόρος και δίκαια οικονομία.
Η διαμαρτυρία και η παρέκκλιση της πορείας των πρώτων χωρών θα έχει επιτυχία μόνο όταν συνδεθεί με το σχέδιο μιας παγκόσμιας εναλλακτικής πρότασης – ένα σχέδιο για αυτόνομες περιοχές, για μια βιομηχανία που δεν παράγει καθόλου απορίμματα και δεν καταστρέφει τις πηγές των πρώτων υλών, αλλά φροντίζει την υγιή κυκλοφορία του νερού, την ενεργειακή αυτονομία και την αναδάσωση, όπως και για ένα δίκαιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και μια μοντέρνα συντήρηση.
Πόσο διαφορετικά θα μπορούσαν να δράσουν ο Τσίπρας και οι συνεργάτες του, εάν ήξεραν πώς θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ο εν δυνάμει πλούτος της χώρας τους! Εάν μπορούσαν να δουν, πως μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, αγροτικές στέπες θα μπορούσαν να μεταμορφωθούν σε ζωντανούς βιοτόπους με πολύπτυχες οικονομικές δυνατότητες και υγιείς κοινωνικές δομές. Πώς, κοινοτικοί σχηματισμοί σε τοπικό, επαρχιακό και στο ευρύτερο επίπεδο της χώρας, μπορούν να οδηγήσουν στην αναζωογόνηση των χωριών και των επαρχιών, στην τοπική κυκλοφορία του χρήματος και ταυτόχρονα στην ανάρρωση της φύσης- έτσι που να την καθιστά ανεξάρτητη από τα επονομαζόμενα μέτρα βοήθειας, πίσω από τα οποία εντούτοις κρύβονται ασφυκτικά συμβόλαια και επιπρόσθετα κερδοφόρα ενδιαφέροντα.
Υπάρχουν τέτοια σχέδια, και επιπλέον: Υπάρχουν ήδη εμπειρίες της εφαρμογής τους. Μερικά παραδείγματα:

– Η φυσική αποκατάσταση μιας έκτασης γης από κίτρινη ασβεστώδη λάσπη στην Κίνα, μιας περιοχής στο μέγεθος του Βελγίου, καταδεικνύει πόσο γρήγορα μπορεί να παλινδρομήσει η ερημοποίηση.
– Το 2011 συμμετείχαν στην Σλοβακία 354 κοινότητες στη δημιουργία 100.000 μικρών αποκεντρωτικών λεκανών συγκέντρωσης του νερού, που μειώνουν τις καταστροφικές επιδράσεις της αγροτικής βιομηχανίας.
– Στο Alwar-Distrikt του Ραντζαστάν, παρόμοια μέτρα οδήγησαν στο να αρχίσουν να ξαναρρέουν πέντε αποξηραμένα ποτάμια και 1000 χωριά να έχουν πάλι πρόσβαση στο πόσιμο νερό.
– Το παγκόσμιο κίνημα για τη δημιουργία κοινοτήτων, οικοχωριών, Transition Towns και transition Villages σε όλες τις ηπείρους και τους πολιτιστικούς κύκλους, μαρτυρεί τη μεγάλη ετοιμότητα να δοκιμαστούν ολιστικά μοντέλα για οικολογική και κοινωνική αειφορία.
– Σε διαφορετικές χώρες δοκιμάζονται σχέδια της πράσινης βιομηχανίας, όπως π.χ Cradle to Cradle, όπου όλα τα βήματα της διαδικασίας κατασκευής συμβαίνουν σε συνεργασία με τη φύση.
– Σε πρώην βιομηχανικές πόλεις, όπως το Ντιτρόιτ, γεννήθηκε μία νέα αστική ζωή μέσω οικολογικής μικροπαραγωγής και τοπικής οικονομίας.

Υπάρχουν αναρίθμητα άλλα παραδείγματα, που δείχνουν, ότι η βάση κάθε υγιούς οικονομικής εξέλιξης είναι μία παρθένα φύση, καθώς επίσης άνθρωποι και κοινότητες που μαθαίνουν να συνεργάζονται μαζί της.
“Το νερό, η τροφή και η ενέργεια είναι χωρίς κόστος στη διάθεση όλων των ανθρώπων, εάν δεν ακολουθούμε πια τους νόμους του καπιταλισμού παρά τη λογική της φύσης,“ γράφει ο Ντίτερ Ντουμ. Είναι συνιδρυτής του εγχειρήματος Ταμέρα στην Πορτογαλία, ενός Σχολείου για την Συγκεκριμένη Ουτοπία και ενός Ερευνητικού Κέντρου για την Ειρήνη, προς το παρόν με περίπου 140 συνεργάτες και κατοίκους. Στην Ταμέρα συγκεντρώνονται γνώση και εμπειρίες από ειδικούς απ΄ όλον τον κόσμο, των οποίων οι εφαρμογές δοκιμάζονται και διδάσκονται σε διάφορες κρίσιμες περιοχές της γης. Στα 150 εκτάρια γης, ήταν δυνατό να ανασταλεί η ερημοποίηση μέσω πολύπτυχων δημιουργικών μέτρων για τη συγκράτηση του νερού. Νέες τεχνολογίες για αποκεντρωτική ενεργειακή και διατροφική αυτονομία βρίσκουν εφαρμογή. Σε μια περιοχή που εγκαταλείφθηκε από τους νέους ανθρώπους, εγκαθίστανται αυξανόμενες νέες κοινότητες. Το ίδιο συμβαίνει και με τους συνεργάτες της Ταμέρα στην Παλαιστίνη, στην Κένυα, στην Κολομβία και στη Βραζιλία. Το επίκεντρο της δουλειάς στην Ταμέρα είναι η έρευνα πάνω στα θέματα της δημιουργίας κοινότητας, της αγάπης, της σεξουαλικότητας, της συντροφικότητας, της επίλυσης συγκρούσεων και της επικοινωνίας.
Όλες αυτές οι εμπειρίες μπορούν τώρα να χρησιμοποιηθούν σε μεγαλύτερη κλίμακα. Μπορούν να σχηματίσουν τη βάση για ένα πλανητικό κίνημα της ανανέωσης, για μια παγκόσμια αλλαγή εξουσίας, για ένα New Deal για τη γη, για την εκπαίδευση μιας ολόκληρης γενιάς σε πλάνα της αειφορίας.
Γι΄ αυτό πρέπει οι κατεστραμμένες χώρες της νότιας Ευρώπης, τα κινήματα διαμαρτυρίας παγκοσμίως και τα ερευνητικά εγχειρήματα για εναλλακτισμό να προχωρήσουν σε μία Allianz, επειδή έχουν ένα κοινό καθήκον: Τη δημιουργία περιοχών-μοντέλων, στις οποίες μπορούμε να έχουμε το βίωμα, να κάνουμε την εμπειρία, πώς φαίνεται μια υγιής και πλούσια ζωή χωρίς Τρόικα, χωρίς την κυριαρχία των πολυεθνικών, χωρίς την καταστροφή της φύσης.

Τόποι όπως η Ταμέρα προσφέρονται ως χώροι εκπαίδευσης για τα βήματα της παγκόσμιας αλλαγής δύναμης: νερό, τροφή, δημιουργία κοινότητας, οικονομία.
Μπορούμε να βγούμε από το παλιό σύστημα, όταν ξέρουμε πώς να δημιουργήσουμε ένα νέο. Είναι η αποχώρηση από την ψευδαίσθηση της έλλειψης, στην πραγματικότητα της αφθονίας. Η Ελλάδα θα μπορούσε να θέσει τώρα ένα σημάδι για μια παγκόσμια αλλαγή συστήματος. Είμαστε όλοι Ελλάδα. Εάν νικήσει η ζωή, δε θα υπάρχει πια κανένας χαμένος.

Leila Dregger, ελεύθερη δημοσιογράφος

Share your thoughts:

Your email address will not be published. Required fields are marked *